Plan był następujący przez Puszczę nad Wisłę, i został wykonany. Wprawdzie niektórzy spodziewali się puszczy bardziej drastycznej, więcej piachu, korzeni i ekstremalnych dróg, upału i chmary komarów. A puszcza przywitała nas łagodnie, ciepełko było, ale bez żaru, komary też były, ale w miarę nażarte, a drogi, prawie jak stół, może z wyjątkiem bruku przed Palmirami.
A Wisła, plaża w Łomnej koło Czosnowa przepiękna, tylko rzeka nie za bardzo, no rower to można umyć, ale nic więcej. Nawet na kawkę nie bardzo pozwoliła, z odmętów fal, wyszedł wyraźny przekaz, skoro woda wam się nie podoba, to zrywka, zapłonęła butla gazowa i po pikniku.
Ruszyliśmy dalej w poszukiwaniu przyzwoitego kąpieliska.
I się znalazło (wiem z opowiadań, że woda wspaniała, tak z opowiadań bo nogi jakoś nie zamoczyłem, ale wierzę swoim współtowarzyszom podróży).
Ogólnie trasa bardzo krajobrazowa, tu kwiaty, tu puszcza, w środku asfalcik malina (w drodze powrotnej przez Wiersze). Ale na dojazd też nie można narzekać. Zatrzymaliśmy się w Palmirach przy cmentarzu, zwiedziliśmy Muzeum. Końcówka przez Roztokę, Leszno bardziej ruchliwą drogą, ale bez przesady. Liczyłem na stówkę, wyszło nieco ponad 90.
W Galerii 2 więcej zdjęć.
Wyjazd busem z przyczepą
Start jak zwykle miał miejsce przy hali sportowej, a metę zlokalizowano nad zalewem w ośrodku Rejów. Bez Michała B. i Dominika trasy MTB były poza naszym zasięgiem. My wybraliśmy szosowe 60 i 90 km. Liczniejsza grupa "60" z wodzirejem Leszkiem na czele i miejscowym przewodnikiem zwiedzała okolicę. Z tego co wiem od Ludwika między innymi Wąchock. Grupa "60" straszyła odszczepieńców na "90", że jadąc dalej i dłużej zmokną. Okazało się, że grupka "90" przejechała suchym kołem, a "60" zmoczyło. Więcej o trasie "60" nie powiem, bo z Michałem R. i Zosią K. byłem w grupie odszczepieńców. Zosi na starcie ja i Michał R nie widzieliśmy. Wystartowała sama nieco wcześniej przed oficjalnym rozpoczęciem rajdu i nie wiedziała nawet, że ktoś jeszcze na "90" się zdecyduje. Jechaliśmy sobie tą "90" praktycznie we dwójkę. Na trasie było oczywiście kilka bardziej nachylonych (11 - 13%) podjazdów na szczęście niezbyt długich i kilka łagodnych (4 - 7%), ale długich. Całkowite wzniesienie terenu miało ok. 900 m. Upał łagodził przyjemny wiaterek. Widoki i piękne okoliczności przyrody cieszyły oczy. Zastanawialiśmy się czy dogonimy Zosię i faktycznie spotkaliśmy ją w Bodzentynie. 
